Weblog | Ariane Brederode | 11 maart 2010
Ik moet het gewoon toegeven. Ik vind het best wel eng. Wat gaat er allemaal gebeuren? Kan ik dit wel?
Kim, supersnelle Kim van #AvdT legt met een engelengeduld de basisprincipes van het twitteren uit. Gewoon Twitter.com openen en je gegevens invullen. So far so good. En je bio natuurlijk; in steekwoorden. Wie en wat ben je? Hoe wil je gevonden worden?
Ik begin een beetje onzeker te worden. Wat zijn dan de woorden die bij mij passen, waarop wil ik gevonden worden? En wie vindt mij dan? Organisatieadvies, intercultureel (of zal ik het in het engels doen?). Daar kan ik me toch geen buil aan vallen, of wordt het dan te algemeen?
Nou ja, troost ik mezelf, “zie het als een spannende reis”. Nieuwe ontdekkingen, nieuwe volgers, nieuwe ideeën en informatie die snel over het net gaan. Daar moet ik toch als modern mens aan mee doen, of in ieder geval uitvinden wat het is en hoe ik het kan gebruiken. Voorzichtig tweet ik mijn eerste tweetje en ja hoor, mijn eerste zes volgers (gelukkig nog mijn oude vertrouwde collega’s) ontvangen hem real time.
Nu the day after zit ik in de trein en schrijf en passant mijn eerste blog. Tweet over een afspraak die ik vandaag heb. Mijn leven is veranderd. Vanaf vandaag stel ik me regelmatig de vraag: “is dit tweetwaardig?”
Wat ik nog wel lastig vind is om te bepalen wanneer je wat tweet; bijv. als ik een offerte mag schrijven, kan ik dat dan al twitteren of is dat te voorbarig? Misschien schrikt de concurrentie wel wakker, of wil de opdrachtgever dit nog niet openbaar maken.
Een @collega die mijlenver met zijn web 2.0 ontwikkeling op mij voor ligt, geeft aan dat het gaat om optimale kennisdeling. Het samen leren, elkaar op de hoogte houden van interessante (nieuwe) zaken. Doorsturen van links, boeken, filmpjes. Maar het kan ook persoonlijk; je eigen ervaring, ideeën, vragen. Dus wat is interessant voor jezelf en voor de anderen?
Nou ja, misschien denk ik wel te veel. Ik ga het gewoon doen en ervaren. Een nieuwe wereld ontdekken en daarmee mezelf in die nieuwe wereld!
Dus: follow me!
André Westerhuis | 26 maart 2010
Dat is nu HNW: raak soms in absolute verwarring wie nu wat gedaan heeft. Ik reageerde op Harrry als auteur van deze blog, terwijl hij de blog alleen aanraadde om te lezen. Vandaar ook de miscommunicatie in mijn hoofd rond de follow me. Voor mezelf nu alles helder. Voor een ander ... wie weet.
André Westerhuis | 24 maart 2010
Harry,
Leuk dat je deze stap hebt gezet. Ben jij niet van de Generatie X (zie aart bontekoning op internet)?
Ook ik worstel af en toe met nut en noodzaak van tweets: gaat het om nice to know of om need to know. Is het kennisdelen of virtueel exhibitionisme. Tot ik er uit ben, blijf ik in elk geval meedoen.
Wist je overigens dat als je op jouw follow me linkje drukt, jij in elk geval niet op mijn pc verschijnt in Twitter maar een ander iemand.
Corry Daalhof | 13 maart 2010
Je kunt het! Ik volg je in ieder geval.