Weblog | Paul Crijns | 15 mei 2010

Sinds vijf maanden heb ik geen kantoor meer. Ik werk waar ik mijn netbook uitklap. Het contrast met vijftien jaar geleden – toen ik een eigen werkkamer had – kan niet groter zijn. Voor mijn gevoel ben ik er op vooruitgegaan. Dat ging niet zonder slag of stoot.

In december besloten we alle werkplekken op te zeggen. De papierversnipperaar maakte overuren en wat overbleef ging in één doosje mee naar huis. Zo begon 2010.

Ik zag mezelf al zitten met een netbook en smartphone in de kou en sneeuw buiten! Dat blijkt mee te vallen. Ik werk waar ik wil of het nodig is. Vaak is dat op drie of vier plekken per dag: thuis, de trein, Lebkov, BABD, een BZK flexplek, Financiën/Doc-Direkt, Bagels & Beans aan de Veemkade, de Hortus, het kantoor van mijn vrouw en soms een flexplek op Beatrixpark. Die dynamiek is heerlijk.

Met leuk werk wanneer ik wil, valt het onderscheid tussen werk en privé weg. Dat heeft een nadeel: Ik moet pauzes nemen, mezelf afremmen en ook een keer stoppen met werken. ‘Soms moet je tanken’ is een belangrijk aandachtspunt

Ik heb collega’s nodig om lekker/goed te werken. Wie ik wanneer waar zie is steeds een verrassing. Om niet te veel alleen te werken, zou ik daar meer op kunnen sturen. Dat doe ik nog onvoldoende.

Na de cursus van @kimspinder ben ik op Twitter (@PaulCrijns). Dat blijkt een belangrijk medium voor een werknomade. Van de collega’s die ook twitteren, weet ik wat ze doen of welke vragen ze hebben. En dat heb je nodig voor de teambinding. Maar wat is de balans tussen te publiek zijn met informatie of nietszeggende tweets? In vertrouwelijke adviesopdrachten vind ik het lastig om informatie en ervaringen openbaar te delen of #durftevragen.

Ik kijk nu anders naar de departementen. Ik voel me minder werknemer die aanwezigheidspremie krijgt en meer ZZP-er in loondienst. En dat past beter bij me.

In december had ik koudwatervrees voor HNW. Begin dit jaar werd het een bevrijding. Ik mis vooral het werken met collega’s.
Oké daar gaat ie: #durftevragen:

• Hoe is de dynamiek in de Rijksdienst als de Haagse ambtenaren HNW ontdekken?
• Is lid worden van de Hub Amsterdam mijn volgende stap?
   

 

Reacties

Wim Soethof | 3 juni 2010
Begrijp me goed, ik ben niet tegen. En als ik jouw verhaal lees kriebelt het ook wel een beetje. Blijf ik zitten met de vraag hoe om te gaan met (lijvige) dossiers, ter illustratie ik krijg zojuist toegezonden ter beoordeling een pakket ter grootte van een halve A4-doos printerpapier waar ook een A3-boek bij zit van 60 pagina's en tekeningen. Die zijn niet echt transportabel. Het opheffen van mijn werkplek zit er dus niet in, flexwerken in deze is natuurlijk wel een optie want ik vul niet 40 uur met het lezen van tekeningen. Mijn producten zijn veelal A4-boekjes en soms is schermwerk ook gewoon mogelijk en ben ik met de juiste apparatuur inderdaad oook werkplek ongebonden. Voor mij zou mogelijk zijn om 2 dagen elders en 3 dagen kantoor op mijn standplaats gewoon mogelijk moeten zijn. Ik ben nu wel op Yammer maar heb niet zo de behoefte om daar 'dingen' te delen op dit moment. Ben ik vaker afwezig dan zal die behoefte denk ik wel groter worden. Ik ben wel nieuwsgierig naar de aard van jouw werk.

Karsten | 25 mei 2010
Paul, Leuk artikel. Zo zie je maar: Je blogberichten worden ook daadwerkelijk gelezen! Zit een hoop herkenning in en ik zal dan ook een korte recatie geven. En om op je eerste vraag te antwoord te geven. Een bekende formule: New Technology + Old Organisation = Expensive Old Organisation. Dus het draait niet alleen om de technologie. Maar ook om de organisatie (structuur + cultuur), want is die er wel klaar voor? Een twitter-account heb je in 5 minuten, een effectief gebruik ervan voor je organisatie en de veranderingen die dat vereist kosten vaak meer tijd en inspanning. Zeker in Kennisintensieve organisaties is het van belang de eenheid van eigendom, identiteit en leiding voor ogen te hebben en natuurlijk de waarden. Hopelijk alles goed met jullie en ik zie uit naar het volgende bericht.