Vertrouwen geven
Weblog | Martijn Vriens | 7 juni 2010
RijksAdvies is nu een half jaar plaats- en tijdsonafhankelijk aan het werk. Het heeft even tijd gekost maar ik begin eraan te wennen. We hebben geen werkplekken meer en werken overal en nergens en op de momenten dat het kan. We moeten elkaar nog wat beter weten te vinden, maar ook dat gaat ons prima lukken.
De rijksoverheid heeft #HNW-concept gelanceerd en wij hebben het over genomen en zijn er mee aan de slag gegaan. Basis van het plaats- en tijdsonafhankelijk werken is vertrouwen geven en verantwoordelijkheid nemen. Nou dat laatste hebben we gedaan, maar of van dat eerste ook sprake is, daar heb ik mijn twijfels over (dat is ambtenarentaal voor dat ik vind dat het niet zo is).
We hebben deze beweging gemaakt omdat het past bij ons vak, past bij het beeld dat er is van een nieuwe flexibele overheid en omdat het onze kosten reduceert zodat we efficiënter en goedkoper werken voor de overheid. Met andere woorden, we doen het omdat we het zelf belangrijk vinden, niemand heeft ons ertoe verplicht, noch aangezet. Dus niet zeuren.
Maar, maar, maar, ……… Waarom neemt de controlelast steeds verder toe? Waar merken we dat vertrouwen uit? Ik heb grote moeite dat aan te wijzen. Voor HNW vulden we keurig excell sheets in om onze (declarabele) uren te administreren. Zodoende kregen onze collega’s uit de rijksoverheid (klanten zo je kunnen zeggen) facturen die gebaseerd waren op werkelijk bestede uren. Nooit een klacht over ontvangen.
Sinds een klein jaar is de controlelast enorm toegenomen (en de flexibiliteit van het systeem enorm afgenomen), niet declarabele uren dienen nu te worden gespecificeerd in een 15-tal verschillende categorieën, en als een activiteit niet in een categorie past dan moet deze in de alom bekende categorie “overige”, maar met de opmerking van het systeem erbij, dat je er zo makkelijk niet vanaf komt, dan zul je ook een beschrijving van die activiteiten moeten geven. Grrrrr.
Past dat nou in het nieuwe werken. Is het mogelijk nieuw te werken binnen oude kaders die op vergaande controle zijn gestoeld, en is dat eigenlijk wel nodig? Welke gedachte maakt dat nodig? Anders gaan ze (Rijksadvies)er een potje van maken, of ja als overheid moet je je aan de maatschappij verantwoorden (per uur?), of ministeriële verantwoordelijkheid, of anders kunnen we er niet op sturen, of het is toch eigenlijk een hele kleine moeite, enz.
Of zou je het om moeten draaien, laat ze begaan, heb er vertrouwen in dat het nette mensen zijn en controleer op uitzonderingen (in P-Direkt termen een vertrouwensfilosofie).
Geef ons de ruimte om een overheid te worden die bewijst binnen ruime kaders goed en verantwoordt te functioneren.
Laat ons experimenteren.
